Tom 15. serii Kultura uzdrowiskowa w Europie, zatytułowany Kształtowanie się wzorców kultury uzdrowiskowej w kontekście środowiska naturalnego uzdrowisk europejskich, poddaje analizie problem związków między środowiskiem przyrodniczym uzdrowisk a modelem pobytu i leczenia, który się w nich wytworzył. Lokalizacja uzdrowiska decydowała bowiem o tym, jaka publiczność uznawała przyjazd do niego za atrakcyjny, co stanowiło o powodzeniu kurortu i kierunku jego dalszego rozwoju. Podstawowym warunkiem sukcesu uzdrowiska wśród publiczności było jak najpełniejsze uwzględnienie oczekiwań tej grupy klientów, których uwagę uzdrowisko pragnęło przyciągnąć i jak najdłużej utrzymać.

Zeszyt pierwszy części trzeciej tomu czwartego Idei i państwa poświęcono miasto królewskim Czech (odrębny zeszyt, kolejny, dotyczy miast królewskich pozostałych składowych Korony czeskiej, to jest Śląska, Moraw i Łużyc). W dużej mierze koncentruje się on na materialnej tkance miast. 

Twórczość Wisławy Szymborskiej, uniwersalna i ponadczasowa, stanowi jeden z elementów kształtujących tożsamość narodową Polek i Polaków od pokoleń. Chociaż od śmierci autorki minęło 13 lat, jej literackie dziedzictwo wciąż zachwyca, fascynuje, a dzieła noblistki są recytowane, czytane, omawiane na szkolnych zajęciach na każdym etapie edukacyjnym. Co ciekawe, wieść o nich obiegła nawet przestrzeń kosmiczną – na międzynarodową stację kosmiczną ISS wiersze Szymborskiej Radość pisania i Sto pociech ma przekazać astronauta Sławosz Uznański­‑Wiśniewski jako symbol polskiego dorobku kultury. Warto podkreślić, że są to jedyne pozycje literatury pięknej, które będą reprezentować nasz kraj na stacji.

Istnienie źródeł wód mineralnych było przez wieki główną przesłanką umożliwiającą właścicielom obszarów, na których źródła te były zlokalizowane, zakładanie uzdrowisk. Było tak zarówno w przypadku źródeł wody zimnej, jak i źródeł termalnych, z których rzadziej korzystano w kuracji pitnej, ale przeznaczano je przede wszystkim do kąpieli. Źródła wód mineralnych przyciągały uwagę osób chorych już od czasów starożytnych, zanim zaczęto formalne i profesjonalne badania nad ich składem chemicznym. Przekonanie o właściwościach leczniczych danego źródła w odniesieniu do poszczególnych schorzeń było oparte na tradycji ustnej, zawierającej obok elementów praktycznych i racjonalnych także wątki mityczne. 

Tom 17 serii Kultura uzdrowiskowa w Europie, zatytułowany Leczenie i styl życia w uzdrowiskach Europy i Polski i ich transformacje od czasów starożytnych po współczesne, jest poświęcony trzem zasadniczym obszarom tematycznym. Są one przedstawione w wyodrębnionych częściach tomu. Podział tomu na te trzy części uznaję za uzasadniony pomimo tego, że niektóre szczegółowe zagadnienia poruszane przez autorów studiów publikowanych w każdej z nich pojawiają się również w pozostałych. Mają jednak one inne znaczenie wobec pozostałej treści tych studiów i względem ich głównej osi tematycznej.